Wpływ wyroku TSUE w sprawie C-216/18 PPU LM na swobodę przepływu orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych

Copyright: Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Bez wątpienia najgłośniejszym rozstrzygnięciem Trybunału Sprawiedliwości ostatnich dni jest wyrok z 25 lipca 2018 r. w sprawie C‑216/18 PPU LM. Wyrok w tej niezmiernie istotnej dla Polski sprawie, był szeroko komentowany nie tylko przez ekspertów, ale także w mediach i przez polityków. Stanowi on odpowiedź na pytanie prejudycjalne irlandzkiego sądu dotyczące Polaka oskarżanego o przemyt narkotyków, wobec którego polskie organy ścigania wydały Europejski Nakaz Aresztowania („ENA”). Ścigany ukrywał się w Irlandii gdzie został zatrzymany. Irlandzki sąd wstrzymał jednak przekazanie oskarżonego polskim organom ściągania, wskazując na podważenie w Polsce fundamentów rządów prawa, niezależności wymiaru sprawiedliwości i podstaw demokracji w ogóle, na skutek skumulowanego efektu zmian przeprowadzanych w polskim wymiarze sprawiedliwości w latach 2015-2018. W wydanym 25 lipca wyroku Trybunał – jak zresztą należało się spodziewać – nie wypowiedział się jednoznacznie w przedmiocie oceny zmian w polskim wymiarze sprawiedliwości, ale poczynił wiele stwierdzeń, z którym jasno wynika, że dostrzega on problem. Pozwolił on równocześnie sądom państw członkowskich dokonywać badania stanu niezależności sądownictwa państwa wydającego ENA.

Wyrok Trybunału w sprawie C‑216/18 PPU LM dotyczy wprawdzie współpracy sądowej w sprawach karnych, a nie cywilnych, ale wypowiada się na temat działania unijnej zasady wzajemnego zaufania. Dlatego też będzie miał znaczenie również dla systemu uznawania i wykonywania orzeczeń w  sprawach cywilnych i handlowych ustanowionego prawem unijnym, zwłaszcza zaś rozporządzeniem 1215/2012 („Bruksela I bis”). Zanim jednak podejmiemy szczegółowo kwestię wpływu wyroku TSUE w obszarze spraw cywilnych i handlowych, przyjrzyjmy się bliżej głównym motywom rozstrzygnięcia Trybunału.

Czytaj dalej

Reklamy

Konferencja „Should I Stay or Should I Go? Challenge of an Arbitrator” na Uniwersytecie Warszawskim

W imieniu organizatorów serdecznie zapraszamy na konferencję pt. „Should I Stay or Should I Go? Challenge of an Arbitrator”, która odbędzie się na WPiA Uniwersytetu Warszawskiego 14 lutego 2018 r. Konferencja poświęcona będzie zagadnieniu wyłączenia arbitrów w razie zaistnienia wątpliwości co do ich niezależności lub bezstronności. Językiem konferencji jest angielski.

W trakcie konferencji poruszane będą dotyczące wyłączenia arbitrów zagadnienia takie jak: „best practices in protecting the values of arbitration”, „third party funding in international arbitration and litigation be regulated” oraz „new challenges of the horizon”.

Poniżej ulotka konferencyjna oraz program:

Conference-Should-I-stay-or-should-I-go-leaflet-2018.02.14

Conference Program_UniWarsaw_14.02.2018

Konferencja jest nieodpłatna. Organizatorzy proszą o wcześniejszą rejestrację poprzez przesłanie zgłoszenia pod adresem vis@wpia.uw.edu.pl.

Defining TPF & Conflicts of Interest in International Arbitration – wykład Duarte G. Henriques w kancelarii Gessel

Warsaw Winter Arbitration Lecture:

Defining TPF & Conflicts of
Interest in International Arbitration

by Duarte G. Henriques

24 January 2018

Time: 5:00 p.m. – 7:00 p.m.
Venue: GESSEL, Sienna 39, 00-121 Warsaw

Please join us on Wednesday, January 24 at 5:00 p.m. for the first Warsaw Winter Arbitration Lecture on the topic: „Defining TPF & Conflicts of Interest in International Arbitration” by Duarte G. Henriques. The lecture is organized under the auspices of the Faculty of Law and Administration of University Cardinal Stefan Wyszynski (UKSW), Center for Dispute and Conflict Resolution at the Faculty of Law and Administration at the University of Warsaw (CRSIK WPIA UW) and Kozminski University Law School (ALK). Its topic has been inspired by the moot problem of this year’s VIS Moot Competition.

The lecture will be followed by a panel discussion with participation of students taking part in the VIS Moot competition, and moderated by Alicja Zielińska-Eisen.

This event is hosted by GESSEL and is open to students and other participants. Attendance is free of charge, but as places are limited, prior registration is required.

Registration: i.bukowinska@gessel.pl

Rozwój międzynarodowego rynku marihuany medycznej i jej dystrybucja w Polsce

Autor zdjęcia: Michael Wolf

Tego lata Polska stała się dwunastym państwem Unii Europejskiej legalizującym sprzedaż produktów medycznych na bazie ziela konopi innych niż włókniste. Produkty takie umożliwiać będą leczenie niektórych chorób. Na przestrzeni ostatnich lat, na całym Świecie ustawodawcy nowelizowali swoje prawodawstwo dotyczące marihuany w kierunku zwiększenia dostępu do niej dla pacjentów i konsumentów. Na chwilę obecną marihuanę medyczną uznaje się za legalną w 29 krajach na Świecie, jednakże tylko z dwóch prowadzony jest jej eksport za granicę (Kanada i Holandia).

Czytaj dalej

Kilka gorzkich słów o manierze tłumaczenia wszystkiego w polskich sądach

Wiem, że ostatnio bicie w sądy i sędziów jest w modzie. W złym tego słowa znaczeniu. Przykro mi zatem odrobinę, że dziś chciałbym się przyłączyć do głosów lamentujących na kondycję polskiego sądownictwa. Ponieważ jednak przy innych okolicznościach broniłem sądów i ich niezależności, czuję się uprawniony do wypowiedzenia kilku słów a propos manii tłumaczenia wszystkiego w polskich sądach. Ma to szczególne znaczenie w sporach z elementem transgranicznym.

Polscy sędziowie skarżą się często, że akta sprawy rozrastają się często do niebotycznych rozmiarów bez potrzeby (zob. niezwykle skądinąd ciekawy wywiad z sędzią Jarosławem Gwizdakiem z Katowic w GW, Duży Format, 17 października 2016). Słusznie sądy proces ten próbują kontrolować. Faktem jest, że rozrost objętości akt jest z reguły nieuzasadniony. Nie dziwię się sędziom, bo mnie również doprowadza do szału metoda produkowania wielostronicowych pism procesowych metodą „wytnij wklej”. Pism, które niewiele wnoszą do sprawy i są raczej rezultatem braku refleksji niż pogłębionej analizy. Niech mi jednak również wolno będzie wysłowić pretensję, że sądy w określonej mierze same ponoszą winę za nadmierny rozrost objętości akt.

Czytaj dalej