Anti-suit injunctions, rozporządzenie Bruksela I i arbitraż – granice zakazu wynikającego z West Tankers

GazpromSąd Najwyższy Litwy zadał niedawno Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej interesujące pytanie prejudycjalne nawiązujące do rozstrzygnięcia w sławnej sprawie West Tankers. Litewski sąd pyta mianowicie czy system wykreowany przez rozporządzenie Bruksela I uniemożliwia sądom arbitrażowym wydanie tzw. anti-suit injunction (zakaz kierowania sprawy do innego sądu) przeciwko jurysdykcji sądów państwa członkowskiego.

Stan faktyczny przedstawiał się następująco. Umowa wspólników (shareholders’ agreement) zawarta została pomiędzy Gazpromem i litewskim Ministerstwem Energii. Umowa zawierała klauzulę arbitrażową przewidującą właściwość sądu arbitrażowego przy Szwedzkiej Izbie Handlowej (SCC). Ministerstwo wniosło jednakże sprawę do sądu powszechnego na Litwie. Niedługo później, Gazprom wniosła sprawę przed sąd arbitrażowy w Szwecji, opierając się na istniejącej klauzuli arbitrażowej i zwracając się do arbitrów o wydanie anti-suit injunction. Arbitrzy uznali, że postępowanie sądowe na Litwie w istocie narusza zapis na sąd polubowny i wydali zakaz prowadzenia tego postępowania zgodnie z żądaniami powoda. Gazprom złożył wniosek o jego uznanie na Litwie. W toku postępowania toczącego się na Litwie, litewski Sąd Najwyższy postanowił zadać pytanie prejudycjalne do TSUE.

W swym pytaniu litewski sąd chce mianowicie wiedzieć czy z przepisów rozporządzenia Bruksela I wynika zakaz arbitrażowych anti-suit injunctions (tj. wydawanych przez trybunał arbitrażowy). Innymi słowy: czy reguła wyrażona w sprawie West Tankers (Allianz SpA i in. v. West Tankers Inc., nr C-185/07), zgodnie z którą sąd państwa członkowskiego nie może wydać anti-suit injunction przeciwko postępowaniu toczącemu się w innym państwie członkowskim (choćby w ochronie wyłączonego spod zakresu Brukseli I postępowania arbitrażowego) rozciąga się także na samo postępowanie arbitrażowe (wiąże także sąd polubowny).

Wydaje się, że zagadnienie to kryje w sobie w istocie dwa pytania: po pierwsze, czy wynikający z rozporządzenia Bruksela I zakaz anti-suit injunction wiąże sąd polubowny w państwie członkowskim, oraz, po drugie, nawet jeżeli nie wiąże on sądu arbitrażowego, to czy jest nim związany sąd państwa członkowskiego rozpatrujący wniosek o uznanie anti-suit injunction wydanego przez sąd arbitrażowy. Odpowiedź negatywna na pierwsze pytanie, ale pozytywna na drugie, oznaczałaby, że arbitrażowe anti-suit injunction zachowuje moc, ale może wywoływać skutki jedynie na płaszczyźnie postępowania arbitrażowego. Natomiast nie można byłoby domagać się przestrzegania arbitrażowego anti-suit injunction przed sądem państwa członkowskiego, ze skutkiem zablokowania postępowania sądowego toczącego się w tej samej sprawie w tym państwie.

Opracował Maciej Zachariasiewicz na podstawie informacji podanej przez conflictoflaws.net

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s